Het duurde dus even voor ik   een update kon geven.

Het ging, zoals gezegd even niet goed .

 

twee dagen nadat ik vast voedsel ging eten kreeg ik onwijs maagzuur en ging ik gal opgeven gevolgd door een eindeloze braakpartij waarvan ik jullie de details graag bespaar. Ik werd afgevoerd naar het hospitaal en na een paar onderzoeken bleek ik een darmafsluiting te hebben .

De chirurg trok zijn laatste haren uit, hoe dit toch in vredesnaam mogelijk was, en deed zijn uiterste best om mij zo comfortabel mogelijk door de week heen te helpen.

Ik kreeg een voedingsinfuus en mocht een week helemaal niks eten of drinken. en om een lang en saai verhaal kort te maken : na een week was er weer doorgang en mocht ik weer met een week vloeibaar eten beginnen. 8 dagen na opname stapte ik weer in mijn eigen bedje naast de majoor ( en drie katten )

 

Na een ruime week vloeibare bagger gegeten te hebben mocht ik weer gaan proberen. O Heer wat een stress ! maar het ging goed. De nieuwe aansluiting van mijn twaalfvingerige- naar mijn dunne darm borrelt als Tromp in zijn poedelpoel ( voor de ouderen onder ons : uit Hamelen ) en laat alles keurig door.

De week daarna kreeg ik gezinsuitbreiding in de vorm van een maagzweer , maandag mag de scoop even in mijn kiwi kijken, maar sinds afgelopen weekend gaat ook dat duidelijk veel beter. Ook kan ik meer voedsel verdragen, nog niet helemaal de lijst die verwacht wordt, maar elke dag gaat t beter.

 

Afgelopen dinsdag ben ik weer voorzichtig begonnen met 3 uurtjes werken. Ik was toute kapoute, kosste me dagen om bij te komen, maar het was wel weer heel leuk .

Morgen weer, en dan gewoon kijken hoe ik me voel, ik moet niets.

 

Zo, jullie zijn weer bij   ,dank voor al jullie belangstelling , en zoals je aan de ticker ziet, het kilo knallen is dus echt begonnen !  

 

 

 

 

Gehannes achterhaalt hem wel ..

De tijd gaat snel , en ik sta versteld van hoe snel ik weer opgeknapt ben . Het is als een soort sneeuwbal , eerst kleine stapjes en dan steeds sneller en met beter resultaat.

 

Maandag geopereerd en zaterdag liepen we al weer de sraat op en neer, een wandelingetje van 20 minuten.

Zondag was een slaap / dip dag. Geen probleem, van het snel afvallen kun je erg moe worden en dat zit er geregeld zo'n dag tussen.

 

Het eten opbouwen gaat langzaam, ik heb soms meer trek dan de paar happen die mijn kiwi grote maagje aankan .

Ook doet elke eerste hap eten even pijn, maar dat went wel . Gemalen warme prak kan ik visueel dermate slecht aan dat ik het 1x geprobeerd heb en het na 1 hap heb laten staan, brrrrrr, verpleeghuisvoer ...

 

Het is passen en meten met wat de kiwi aankan , vol gevoel voelt anders als vroeger. Moet ik nou wel of niet dat laatste slokje nemen als ik wel vol zit en het pijn doet, maar ik ook nog dorst heb?  

Vooral de timing maakt dat k er toch de hele dag mee bezig ben. Slaap ik door een tussendoortje heen ( ja dat kan ) dan krijg ik m niet meer op tijd weg voor de volgende maaltijd.

 Gek genoeg lust ik ook minder suiker, dus zelfs de brinta gaat zonder .( Ben ik dit echt ??)

 

Vandaag had ik , een ietwat vroeg geplande, controle afspraak bij de chirurg.Normaal is dat een dag of vier vijf later . We hadden een leuk en uitgebreid gesprek over mijn bevindingen op de verpleegafdeling en hebben een plan gemaakt om het op te pakken. Meer zeg ik er nu niet over want ik vind het ook prive op een bepaalde manier. Waar het mij om gaat is dat er verbetering komt en het heeft er alle schijn van dat dit nu goed opgepikt wordt .

Wordt vervolgd .

 

Verder was alles met mij goed. Ik ben na de operatie 4 kg afgevallen . Ik was voor de operatie ook al wat kwijt maar toen nog niet door hen gewogen.Bovendien weeg ik thuis smorgens vroeg en zij met kleding en twee maaltijdjes op midden op de dag, dus er zat wat verschil in de bevindingen.Ik heb inderdaad een klein naabloedinkje gehad, mn in de huid , maar dat zit inmiddels weer keurig dicht .

 Nevermind, er wordt afgevallen en ik voel me goed.

 

Ik merk dat ik de paracetamol al wat kan gaan afbouwen , pijnvrij ben ik niet maar dat is ook een goede graadmeter over wat ik kan en wat niet .

 

Ik mag tot mijn grote vreugde van vloeibaar en gemalen ,dus ik heb mijn eerste beschuiten en cracottes al weer op. Te snel gegeten ( het was ook zoo lekker , dus de eerste, kleine, wegtrekker ook een keer meegemaakt ) Warm eten trekt nog niet echt, morgen maar proberen. Als ik maar voldoende eiwitten binnen krijg , en dat lukt zo ook wel. Nouja, verder niet zoveel te melden. Ik mag niet klagen vind ik zelf :-) Nu verder met conditie opbouwen .

Spannende dagen in huize Gehannes .

De afgelopen weken heb ik de zogenaamde bariatriestraat doorlopen .

Dat betekende allerhande afspraken in het ziekenhuis om te kijken of ik een geschikte kandidaat ben voor een gastric bypass ( maagverkleinings operatie ) .

 

Het begon met een informatie middag, verplicht bij te wonen, verloren tijd want ik hoorde niets nieuws, maar goed het hoort er bij en dus ging ik .

Ik sprak met de psycholoog   , de dieetiste, ik spaarde 24 uurs urine , liet bloed prikken en   zag de internist .De internist was de enige die geen uitspraak wilde doen of hij vooralsnog bezwaren zag, want " dat zou niet eerlijk zijn "

Beetje vreemd want het gaat over mij dacht ik zo. Als er in de multidisciplinaire bespreking bezwaren naar voren komen dan kan dat altijd nog besproken worden . Niet bepaald een mededeling waar ik dus rustiger van werd.

 

 

In principe zagen zij geen bezwaren, integendeel   , maar ze moeten er ook nog vandaag met elkaar over praten. Dat gebeurt nu tijdens het schrijven van dit log .

Dinsdag krijg ik de uitslag , en   ook al   weet ik dat   er geen vervolg onderzoeken gepland zijn , ik ben er niet gerust op tot ik de uitslag in handen heb .

 

Ondertussen ben ik op zoek naar producten waar geen suiker in zit, maar zeker geen zoetstoffen ivm allergie .

De eerste tien dagen na de operatie moet er vloeibaar gegeten worden   en alleen maar zure yoghurt zie ik een beetje tegenop. maar ach wat moet dat moet .

maar nu herinner ik me dat mijn moeder ooit   suikervrije vla kocht , maar nergens in de natuurwinkels kan ik die vinden .

 

 

Met dat ik het hier neerschrijf bedenk ik me dat ik natuurlijk gewoon zelf even custardvla kan maken zonder suiker ....

zucht .... ik word er niet slimmer op merk ik .

Verder niet zoveel te melden , maar ik dacht, ik houd jullie even op de hoogte.

gegroet L.  

 

 

 

 

We dachten nog , laten we catproof versiering in de boom hangen .

Little did we know.....

Op 27 maart kwam Bambam bij ons wonen.

eerst in de kast , dat vond hij lekker veilig , en daarna kwam hij ook in de kamer spelen

en heel heeel veel stapjes verder zijn we nu aangekomen op het punt waar we zo lang op gewacht hebben.

We kunnen onze heerlijke rooie reus aaien !  

Kijk en geniet mee :  

Toegegeven, ik ben al een tijdje in gebreke zeg maar. Maar ik ben dus getagged door Jelleke en ik had beloofd om te gaan reageren.

Nu duurde het eventjes omdat ik er even over getwijfeld heb of ik er niet een priveblog van wou maken, maar inmiddels ben ik zover dat het eerste van de tien feitjes in de openbaarheid mag.

 

 De bedoeling schijnt te zijn tien feiten van mezelf te noemen die anderen nog niet van me weten . Behalve mijn incrowd dan, want anders kom ik denk ik niet aan tien.

Ik vraag me af of ik de tien wel haal bedenk ik me ineens.

 

Maar komaan, let's try

1 Na jaren van lijnpogingen en een hoop lelijkheid naar mijn hoofd omdat ik veel te dik ben heb ik dan toch aan mezelf toegegeven dat ik het niet kan, zelf afvallen. Ik heb me dus aangemeld bij het plaatselijk hospitaal voor een gastric by-pass

Ik kom nauwelijks meer vooruit, mijn gewrichten doen zeer , ik loop al jaren in kleren die weliswaar leuk zijn maar toch niet helemaal mijn style en het is een leuke bijkomstigheid dat dat straks ook weer gaat kunnen. Ik heb het eerste consult gehad en de chirurg had goede hoop dat ik door het bariatrie team goedgekeurd zou gaan worden op 15 december. Nu de rest van de onderzoeken dus nog.

 

 2 Ik heb erg getwijfeld of ik het openbaar zou maken , ik schaam me wild namelijk. maar ik heb tot noch toe onverwacht positieve reacties gehad.

die jarenlange schaamte, het idee dat ik dat straks achter me kan laten .....

 

3 Na jaren van intense kinderwens heb ik, nadat ik mijn majoor ontmoette toch het besluit genomen om niet te proberen zwanger te raken. Ik had me er bij neer gelegd dat het voor mij niet weggelegd was, met gulzige tegenzin weliswaar , en toen ik wist dat ik met majoor oud wilde worden vlamde die wens nog weer even op, maar uiteindelijk niet gedaan. Ik realiseerde me dat ik al een dagje ouder word, er zijn heel veel mensen om ons heen die kinderen hebben met grote problemen , ik heb 3 major depressions gehad en ik vind mezelf gewoonweg niet geschikt voor een kind.

Ik heb er volledig vrede mee, ik ben blij voor iedereen die zwanger is of dat wil worden. Ik kan alleen nog steeds niet tegen het : jij hebt het maar makkelijk   , als ouders balen dat ze niet uit kunnen slapen. Zo gemakkelijk was dat proces nou niet.
4 na 17 jaar antidepressiva gebruik ben ik in een periode van 2 jaar met behulp van een fijne psych er van af. het afkicken was heavy vooral omdat het op sommige plekken nogal aan begrip ontbrak ( ja dat is jou probleem daar wil ik geen last van hebben ...) maar het is gelukt en ik voel me veel en veel beter .

 

5 Ik ontdek met het schrijven van zoveel prive zaken dat ik dus veel exhibisionistiser ben dan ik al vreesde

 

6 Ik heb een verschrikkelijk ochtendhumeur, vooral 's morgens inde trein, als er mensen naast me schuiven in het gele sardineblik die zich niet gewassen hebben ( of voor 8 uur 's morgens het gepresteerd hebben al een oude zweetkegel , vet haar en een stinkende mond te ontwikkelen.) laatst weer zo'n backpacker, meurend als een bunzing tegenover me, wilde zijn koffers niet van de bank halen en deed of hij sliep. Bij Schiphol sliep hij echt en heb ik heb lekker laten slapen. vlak voor leiden schrok hij wakker , oh dear, nu ineens was hij heel aardig, hoe kwam hij zo snel mogelijk bij Schiphol ?? Ik heb vriendelijk als ik ben gemeld dat het beste overstap punt voor een rechtstreekse aansluiting bij Dordrecht lag ( en heb er de hele dag leedvermaak om gehad )

Slecht he ?  

 

7   Ik kan nog steeds huilen omdat mijn lieve Pluis in maart is overleden. Hij is jarenlang mijn " partner "   geweest, in barre tijden   haalde hij me zelfs uit bed als ik er geen puf meer voor had .Is het getikt om in je huisdier je partner te zien ? vast wel, nouja dan maar getikt ..

 

8 We hebben afgelopen week een nieuwe koelvriescombi gekocht , een mega groot ding, en telkens als ik de deur open zwaai waan ik me bij mijn nicht in Amerika.

( ja mensen het blijft geen heavy stuk alle tien feiten hoor )  

 

9 Ik heb eind jaren 90 2x 6 weken als verpleegkundige gewerkt in een missie ziekenhuisje in Kenya. Meer geleerd als van mijn hele opleiding.

Een mens kan dood aan niets .Als je zwanger bent sta je net als hier 100 jaar geleden met 1 been in het graf . Daarna kon ik steeds slechter tegen de zwangeren op mijn afdeling die een ctg te lang vonden duren en met een dijk van een hypertensie toch per se naar huis wilden.  

Ik kreeg er ook een dijk van een reizigers buikloop, en ondanks dat ik nooit gebaard heb weet ik dus toch wat persdrang is :-)  

 

10 Begin november vonden wij toch nog een gaatje om op vakantie te gaan, we gaan lekkerr een weekje naar Madeira . Mijn majoor heeft Portugees gestudeerd en daarom gaan we graag even zon halen in een Portugees sprekend land . Sinds ik een e reader heb kan er een koffer minder mee, en aangezien je die bij onze Transaaf per stuk betaalt kunnen we en lekker vrekken ( onze nieuwe hobby ) en op vakantie .

Ik vergeet bijna de volgende vier aan te wijzen

Ik kies voor Gigaro , Miranda , RobBrehm, en Diergaarde . Het hoeft geen zware kost te zijn hoor ! Succes er mee !