gehannes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen
     Ik heb het gehaald, ik heb weer een gezond BMI !
     
     
    Bedankt voor alle leuke reacties, maar mijn punt blijft maar herhalingen van de reacties sturen. in een poging dat een halt toente roepen heb ik ze dus maar even weggehaald.Maar ze worden er niet minder om gewaardeerd !
    Lees meer...   (1 reactie)
    Het gaat goed met me nu de akelige eindeloze maagzuurperikelen  achter de rug zijn.
    Met dat ik meer kan eten gaat het afvallen steeds harder lijkt het wel. idd een ietsiepietsie te hard en dat voel ik wel. veel duizelig als ik opsta of draai oid. maar goed das van tijdelijke aard.
     
    Dat zal over zijn als het gewicht stabiliseert. wanneer dat gebeurt ?  Nou eehm dat weet ik niet zo goed. Vooraf was de verwachting zo rond de 80 kilo , nog 9 te gaan dus, maar ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat ik nu ik nog in zo'n noodvaart naar beneden suis dat over 6 weken gestopt gaat zijn. 
     
    We zien wel, als het echt te dol wordt dan grijpt de dietiste in met extra vloeibaar voer. Hoop dat dat niet hoeft want dat vind ik niet weg te krijgen loodzwaar spul, dus ik word nu bijgevoederd met Liga's, ik moet flink koolhydraten bijscoren en mijn darmen vinden dat he le maal niks en ik vind t niet lekker meer  gek genoeg.
     
    Maar voorlopig vind ik dat nog een luxe probleem . Een luxe probleem wat ik evengoed goed in de gaten houd hoor . Ik ben van baan gewisseld en werk weer op de kraam afdeling/ verloskamers als gespecialiseerd verpleegkundige en even iets snel van de vloer oprapen met een baby op de arm is dus niet mogelijk want dan doet iemand heel plots het licht even uit. Ik mag dan afgevallen zijn , voor bovenop een babytje ben ik echt nog te zwaar ... :-S
    Lees meer...   (7 reacties)
    Hoogste tijd voor een updateje dacht ik zo.
    Een half jaar al weer ben ik in het bezit van mijn kiwi .
    Hier twee fotootjes om het verschil te laten zien : 







    Sorry, voor het goede resultaat moet u even het hoofd draaien ...
    ik weet even niet hoe ik de foto gedraaid moet krijgen :-)
    Lees meer...   (7 reacties)
    Het duurde dus even voor ik  een update kon geven.
    Het ging, zoals gezegd even niet goed .
     
    twee dagen nadat ik vast voedsel ging eten kreeg ik onwijs maagzuur en ging ik gal opgeven gevolgd door een eindeloze braakpartij waarvan ik jullie de details graag bespaar. Ik werd afgevoerd naar het hospitaal en na een paar onderzoeken bleek ik een darmafsluiting te hebben .
    De chirurg trok zijn laatste haren uit, hoe dit toch in vredesnaam mogelijk was, en deed zijn uiterste best om mij zo comfortabel mogelijk door de week heen te helpen.
    Ik kreeg een voedingsinfuus en mocht een week helemaal niks eten of drinken. en om een lang en saai verhaal kort te maken : na een week was er weer doorgang en mocht ik weer met een week vloeibaar eten beginnen. 8 dagen na opname stapte ik weer in mijn eigen bedje naast de majoor ( en drie katten )
     
    Na een ruime week vloeibare bagger gegeten te hebben mocht ik weer gaan proberen. O Heer wat een stress ! maar het ging goed. De nieuwe aansluiting van mijn twaalfvingerige- naar mijn dunne darm borrelt als Tromp in zijn poedelpoel ( voor de ouderen onder ons : uit Hamelen ) en laat alles keurig door.

    De week daarna kreeg ik gezinsuitbreiding in de vorm van een maagzweer , maandag mag de scoop even in mijn kiwi kijken, maar sinds afgelopen weekend gaat ook dat duidelijk veel beter. Ook kan ik meer voedsel verdragen, nog niet helemaal de lijst die verwacht wordt, maar elke dag gaat t beter.
     
    Afgelopen dinsdag ben ik weer voorzichtig begonnen met 3 uurtjes werken. Ik was toute kapoute, kosste me dagen om bij te komen, maar het was wel weer heel leuk .
    Morgen weer, en dan gewoon kijken hoe ik me voel, ik moet niets.
     
    Zo, jullie zijn weer bij  ,dank voor al jullie belangstelling , en zoals je aan de ticker ziet, het kilo knallen is dus echt begonnen ! 
     
     
     
     
    Lees meer...   (10 reacties)
    Gehannes achterhaalt hem wel ..
    De tijd gaat snel , en ik sta versteld van hoe snel ik weer opgeknapt ben . Het is als een soort sneeuwbal , eerst kleine stapjes en dan steeds sneller en met beter resultaat.
     
    Maandag geopereerd en zaterdag liepen we al weer de sraat op en neer, een wandelingetje van 20 minuten.
    Zondag was een slaap / dip dag. Geen probleem, van het snel afvallen kun je erg moe worden en dat zit er geregeld zo'n dag tussen.
     
    Het eten opbouwen gaat langzaam, ik heb soms meer trek dan de paar happen die mijn kiwi grote maagje aankan .
    Ook doet elke eerste hap eten even pijn, maar dat went wel . Gemalen warme prak kan ik visueel dermate slecht aan dat ik het 1x geprobeerd heb en het na 1 hap heb laten staan, brrrrrr, verpleeghuisvoer ...
     
    Het is passen en meten met wat de kiwi aankan , vol gevoel voelt anders als vroeger. Moet ik nou wel of niet dat laatste slokje nemen als ik wel vol zit en het pijn doet, maar ik ook nog dorst heb? 
    Vooral de timing maakt dat k er toch de hele dag mee bezig ben. Slaap ik door een tussendoortje heen ( ja dat kan ) dan krijg ik m niet meer op tijd weg voor de volgende maaltijd.
     Gek genoeg lust ik ook minder suiker, dus zelfs de brinta gaat zonder .( Ben ik dit echt ??)
     
    Vandaag had ik , een ietwat vroeg geplande, controle afspraak bij de chirurg.Normaal is dat een dag of vier vijf later . We hadden een leuk en uitgebreid gesprek over mijn bevindingen op de verpleegafdeling en hebben een plan gemaakt om het op te pakken. Meer zeg ik er nu niet over want ik vind het ook prive op een bepaalde manier. Waar het mij om gaat is dat er verbetering komt en het heeft er alle schijn van dat dit nu goed opgepikt wordt .
    Wordt vervolgd .
     
    Verder was alles met mij goed. Ik ben na de operatie 4 kg afgevallen . Ik was voor de operatie ook al wat kwijt maar toen nog niet door hen gewogen.Bovendien weeg ik thuis smorgens vroeg en zij met kleding en twee maaltijdjes op midden op de dag, dus er zat wat verschil in de bevindingen.Ik heb inderdaad een klein naabloedinkje gehad, mn in de huid , maar dat zit inmiddels weer keurig dicht .
     Nevermind, er wordt afgevallen en ik voel me goed.
     
    Ik merk dat ik de paracetamol al wat kan gaan afbouwen , pijnvrij ben ik niet maar dat is ook een goede graadmeter over wat ik kan en wat niet .
     
    Ik mag tot mijn grote vreugde van vloeibaar en gemalen ,dus ik heb mijn eerste beschuiten en cracottes al weer op. Te snel gegeten ( het was ook zoo lekker , dus de eerste, kleine, wegtrekker ook een keer meegemaakt ) Warm eten trekt nog niet echt, morgen maar proberen. Als ik maar voldoende eiwitten binnen krijg , en dat lukt zo ook wel. Nouja, verder niet zoveel te melden. Ik mag niet klagen vind ik zelf :-) Nu verder met conditie opbouwen .
    Lees meer...   (14 reacties)
    Zo daar ben ik weer even. Dinsdag ben in thuis gekomen. Gisteravond de hele avond op geweest, zelfs ook een hele beker opkikker gehad maar de nacht was maar matig.

    Mijn moeder zag vandaag mijn buik vol stickers en riep enthousiast " meid je lijkt wel een advent kalender "   Even flink lachen, daar knapte ik echt van op.

    Ik werd maandag om half tien opgenomen nadat ik zelf al even langs het lab geweest was voor kruisbloed. Afdeling XX , tja, zal ik er nog wat over zeggen ? laat ik t zo zeggen ik vind het knap dat je met zo veel personeel zo weinig belangstelling kunt hebben voor patiënten die het echt nodig hebben ( en daar rekende ik mezelf niet bij )

    Daarentegen, ik had onwijs lieve en leuke co assistenten en assistentes om me heen lopen. En dat was een heel nest , want ik zou meedoen aan een wetenschappelijk onderzoek waarbij oa biopten van maag en lever genomen werden maar er waren 8 buisjes bloed voor nodig.

     Ik bleek volledig onprikbaar. Aangezien ik er weinig of niks van voel vond ik het prima dat ze door bleven prikken maar bij een keer of tien werden ze het zelf wel zat hahaha.

    Ook de anesthesie was aller aller liefst, mijn zorgje over de nare ervaring van een voorganger was goed gelezen en daar werd echt super lief op gereageerd,zelfs bij hen lukte het prikken niet. Eenmaal op tafel kwam dr B. nog even " boven me hangen " of ik me goed voelde of ik nog ergens bang voor was of vragen had en wenste me welterusten.

    Omdat het prikken van het infuus ook hen niet lukte ( echt raar want dat had ik nog nooit gehad ) ben ik " op de kap" in slaap gemaakt en zijn daarna alle labbuisjes afgenomen en kreeg ik mijn infuus .Ik sliep heerlijk rustig in .

    Bij het wakker worden had ik veel pijn ( vond ik ) ik had echt t gevoel dat dr B. zijn nieuwe staafmixer even uitgeprobeerd had in mijn buik .( sorry mir ,sorry janneke )
    Het duurde een poos voor de pijnstilling werkte. ( vond ik dan, maar eerlijk gezegd, ik had geen flauwe notie van tijd )
    Omdat de medium care vol was werd ik voor een nachtje naar de IC gebracht.
    No problem, vooral de leerling en de nachtverpleger waren zeer lief en ik heb zelfs goed geslapen.
    Alleen het plassen wilde niet dus er moest even afgetapt worden, en g*d wat had ik een dorst ! Gelukkig mocht ik water met een klein scheutje appelsap voor t smaakje.

    Mijn man heeft alle tweetjes mailtjes en smsjes voorgelezen en ik stapte tot ieders verbazing zo mijn bed uit om op de po stoel te stappen  ( eerste doel behaald )
    Om half zeven werd ik met excuses voor t vroege tijdstip ( ik had niks in de gaten ) afgevoerd naar mijn favoriete afdeling , want de Ic had t bed nodig voor een spoedje .
    Op zich natuurlijk totaal geen probleem.
    Mijn zo moeizaam geprikte infuus donderde al snel op de grond en even ophangen was kennelijk teveel moeite.

    De verpleging negeerde me( en de andere patienten)  zo straal dat ik op een gegeven moment maar gevraagd heb wat ze van me verwachtten ? nou wat ik dacht van douchen ??? Ik zei dat me dat een prachtig plan leek maar dat t misschien handig was omdat na t infuus verwijderen te doen.
    Ze haalde dr schouders op .Ja dr B was heel zuinig op t infuus zei ze achter een gordijn. Ik gaf aan dat ik bang was dat hij de enige was omdat het ding nu in mijn nachtkastje lag te lekken   ( na mijn derde ophengel poging .)
    Ach en by the way het ding liep zo subcutaan als wat, mijn hele onderarm was plankhard en ik kon toch wel naast mijn bed staan en lopen.Dat ding kon er echt wel uit.
    Dr B. kwam nog even langs, en daarna nog een kudde assistenten ( witte vloed noemden wij dat vgoegah ) allemaal even mijn buik voelen ( waarbij een hechtinkje knapte achteraf waardoor de lekkage begon ) Maar ach, daar kan ik dan achteraf niet zo mee zitten, we moeten allemaal wel eens aan onze techniek werken   .

    Nadat de dieetiste langsgeweest was ( als ik die houd mag ik echt in mijn handjes knijpen, dat was echt een leukerd ! ) mocht ik met een pak poli afspraken naar huis.
    gevalletje zoek ons ...want in de lift en door de hal drupte ik al weer op de grond, Tres gênant .

    Mienemien kwam ons ophalen
     en door de storm reden we naar huis.
    Thuis kwam zoals gezegd de lekkage uit 1 vd wondjes echt lekker op gang   en ik was zo kapot van t naar huis gaan en de ergernis op de afdeling dat ik er echt niet voor naar het ziekenhuis terug wou . De huisarts kwam even langs, zag dat het mn wondvocht was, plakte het hele zaakje even degelijk af en toen knapte ik weer wat op. matras gesneuveld ...

    Maar ik bljf pijnlijk , eet me suf aan paracetamol ( het zit onder de grond en heeft nooit pijn... )en tot vanmiddag kostte het me nog fors moeite om aan mijn vocht te komen .

    Het helpt niet echt dat ik bij elk pijntje weer die staafmixer in mijn buik visualiseer maar toch doe ik het telkens ..
    Qua pijn vond ik het tegenvallen, terwijl het vlgs de dokter een makkelijke operatie volgens het boekje was . Ik had ook geen idee wat ik me echt voor moest stellen .

     Ik heb nu net maar eens een cafe latte gedronken in de hoop dat mijn darmen wat meer gaan doen . Verder dan kwark, opkikker koffie en drinken kom ik nog niet. Ik ga straks mijn leven riskeren ( denk ik nu) met een stukje tartaar rullen met een hapje aardappelpuree.
    Ben echt als de dood dat ik moet braken ... maar goed ik ga het hoe dan ook proberen, ik kan altijd nog concluderen dat t niet gaat , maar ik vind mezelf wel miezemauwerig , ik had echt meer van mezelf verwacht.
    Dinsdag al poli, maar echt gekke dingen zijn er niet volgens mij,alleen het eten en wat meer pijn dan verwacht.

    Volgende keer minder geklaag, beloofd !  

    Lees meer...   (10 reacties)
    Ik had niet gedacht dat ik al zo snel nieuws zou hebben .. Gisteren had ik de screening door een anesthesie en daarna liep ik even door naar de opnameplanning om te kijken of ze al een datum voor mij hadden . 15 februari zei ze. Aj alweer vertraging. Ik vroeg of ze wilde kijken of er ergens een uitvaller was, en ja hoor 2 januari, of ik dat niet te bezwaarlijk vond. nou eh in ieder geval niet bezwaarlijker dan 15 februari . Dus ik stap vrolijk en lekker zenuwachtig 2012 binnen zaterdagavond . En nee, ik ga me niet volvreten aan " alles wat nu nog kan " , ik heb er geen behoefte aan, de knop is al lang om. Ook met kerst eigenlijk niet gesnoept.Oh ja, wel, ik heb 2 kerstkransjes op. Ik meld me wel weer als ik thuis ben, dat zal zo midden volgende week zijn. Allemaal fijne jaarwisseling en ik hoop dat jullie ook goed aan het nieuwe jaar kunnen beginnen !
    Lees meer...   (16 reacties)
    Gisteren had ik de afspraak bij de chirurg en kreeg ik de uitslag , en dat was een goeie : Ik ben door en krijg dus mijn zo vurig gewenste gastric bypass. Met een week of 6 moet ik onder het mes geweest zijn en dan kan het kilo knallen beginnen . Ik ben er klaar voor !
    Lees meer...   (13 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl