gehannes.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Weer thuis
    Zo daar ben ik weer even. Dinsdag ben in thuis gekomen. Gisteravond de hele avond op geweest, zelfs ook een hele beker opkikker gehad maar de nacht was maar matig.

    Mijn moeder zag vandaag mijn buik vol stickers en riep enthousiast " meid je lijkt wel een advent kalender "   Even flink lachen, daar knapte ik echt van op.

    Ik werd maandag om half tien opgenomen nadat ik zelf al even langs het lab geweest was voor kruisbloed. Afdeling XX , tja, zal ik er nog wat over zeggen ? laat ik t zo zeggen ik vind het knap dat je met zo veel personeel zo weinig belangstelling kunt hebben voor patiënten die het echt nodig hebben ( en daar rekende ik mezelf niet bij )

    Daarentegen, ik had onwijs lieve en leuke co assistenten en assistentes om me heen lopen. En dat was een heel nest , want ik zou meedoen aan een wetenschappelijk onderzoek waarbij oa biopten van maag en lever genomen werden maar er waren 8 buisjes bloed voor nodig.

     Ik bleek volledig onprikbaar. Aangezien ik er weinig of niks van voel vond ik het prima dat ze door bleven prikken maar bij een keer of tien werden ze het zelf wel zat hahaha.

    Ook de anesthesie was aller aller liefst, mijn zorgje over de nare ervaring van een voorganger was goed gelezen en daar werd echt super lief op gereageerd,zelfs bij hen lukte het prikken niet. Eenmaal op tafel kwam dr B. nog even " boven me hangen " of ik me goed voelde of ik nog ergens bang voor was of vragen had en wenste me welterusten.

    Omdat het prikken van het infuus ook hen niet lukte ( echt raar want dat had ik nog nooit gehad ) ben ik " op de kap" in slaap gemaakt en zijn daarna alle labbuisjes afgenomen en kreeg ik mijn infuus .Ik sliep heerlijk rustig in .

    Bij het wakker worden had ik veel pijn ( vond ik ) ik had echt t gevoel dat dr B. zijn nieuwe staafmixer even uitgeprobeerd had in mijn buik .( sorry mir ,sorry janneke )
    Het duurde een poos voor de pijnstilling werkte. ( vond ik dan, maar eerlijk gezegd, ik had geen flauwe notie van tijd )
    Omdat de medium care vol was werd ik voor een nachtje naar de IC gebracht.
    No problem, vooral de leerling en de nachtverpleger waren zeer lief en ik heb zelfs goed geslapen.
    Alleen het plassen wilde niet dus er moest even afgetapt worden, en g*d wat had ik een dorst ! Gelukkig mocht ik water met een klein scheutje appelsap voor t smaakje.

    Mijn man heeft alle tweetjes mailtjes en smsjes voorgelezen en ik stapte tot ieders verbazing zo mijn bed uit om op de po stoel te stappen  ( eerste doel behaald )
    Om half zeven werd ik met excuses voor t vroege tijdstip ( ik had niks in de gaten ) afgevoerd naar mijn favoriete afdeling , want de Ic had t bed nodig voor een spoedje .
    Op zich natuurlijk totaal geen probleem.
    Mijn zo moeizaam geprikte infuus donderde al snel op de grond en even ophangen was kennelijk teveel moeite.

    De verpleging negeerde me( en de andere patienten)  zo straal dat ik op een gegeven moment maar gevraagd heb wat ze van me verwachtten ? nou wat ik dacht van douchen ??? Ik zei dat me dat een prachtig plan leek maar dat t misschien handig was omdat na t infuus verwijderen te doen.
    Ze haalde dr schouders op .Ja dr B was heel zuinig op t infuus zei ze achter een gordijn. Ik gaf aan dat ik bang was dat hij de enige was omdat het ding nu in mijn nachtkastje lag te lekken   ( na mijn derde ophengel poging .)
    Ach en by the way het ding liep zo subcutaan als wat, mijn hele onderarm was plankhard en ik kon toch wel naast mijn bed staan en lopen.Dat ding kon er echt wel uit.
    Dr B. kwam nog even langs, en daarna nog een kudde assistenten ( witte vloed noemden wij dat vgoegah ) allemaal even mijn buik voelen ( waarbij een hechtinkje knapte achteraf waardoor de lekkage begon ) Maar ach, daar kan ik dan achteraf niet zo mee zitten, we moeten allemaal wel eens aan onze techniek werken   .

    Nadat de dieetiste langsgeweest was ( als ik die houd mag ik echt in mijn handjes knijpen, dat was echt een leukerd ! ) mocht ik met een pak poli afspraken naar huis.
    gevalletje zoek ons ...want in de lift en door de hal drupte ik al weer op de grond, Tres gênant .

    Mienemien kwam ons ophalen
     en door de storm reden we naar huis.
    Thuis kwam zoals gezegd de lekkage uit 1 vd wondjes echt lekker op gang   en ik was zo kapot van t naar huis gaan en de ergernis op de afdeling dat ik er echt niet voor naar het ziekenhuis terug wou . De huisarts kwam even langs, zag dat het mn wondvocht was, plakte het hele zaakje even degelijk af en toen knapte ik weer wat op. matras gesneuveld ...

    Maar ik bljf pijnlijk , eet me suf aan paracetamol ( het zit onder de grond en heeft nooit pijn... )en tot vanmiddag kostte het me nog fors moeite om aan mijn vocht te komen .

    Het helpt niet echt dat ik bij elk pijntje weer die staafmixer in mijn buik visualiseer maar toch doe ik het telkens ..
    Qua pijn vond ik het tegenvallen, terwijl het vlgs de dokter een makkelijke operatie volgens het boekje was . Ik had ook geen idee wat ik me echt voor moest stellen .

     Ik heb nu net maar eens een cafe latte gedronken in de hoop dat mijn darmen wat meer gaan doen . Verder dan kwark, opkikker koffie en drinken kom ik nog niet. Ik ga straks mijn leven riskeren ( denk ik nu) met een stukje tartaar rullen met een hapje aardappelpuree.
    Ben echt als de dood dat ik moet braken ... maar goed ik ga het hoe dan ook proberen, ik kan altijd nog concluderen dat t niet gaat , maar ik vind mezelf wel miezemauwerig , ik had echt meer van mezelf verwacht.
    Dinsdag al poli, maar echt gekke dingen zijn er niet volgens mij,alleen het eten en wat meer pijn dan verwacht.

    Volgende keer minder geklaag, beloofd !  

    Reacties

    Heer Satan op 05-01-2012 20:10
    zin in om wat te neuken met mij?
    Henny op 05-01-2012 22:18
    Vanaf nu gaat het alleen nog maar beter!!!! Knuffel!
    Miranda op 06-01-2012 08:47
    Nou zeg, als ik dit lees krijg ik al de kriebels.
    Maar goed, iedereen beleefd het anders.
    Ik ben juist makkelijk te prikken en dat is wel prettig.
    Dat lekken heb ik al eerder gehad bij mijn benen.
    En speciale onderlakens en gaasjes heb ik al van toen.
    Kortom, het eten is het enige waar ik tegenop zie.
    Die staafmixer kan ik denk ik wel aan.
    Hoe gaat het nu?
    hubenyvonne op 06-01-2012 11:22
    Pff.....word een beetje misselijk...
     
    Meid toch, wat een ellende. Ook hartstikke jammer dat er zoveel pijn bij komt kijken, hoop dat dat snel wat minder wil worden.
    Een IC kan super zijn he? Heerlijk zoals het daar gaat, maar de anticlimax is dan nog groter als je op een afdeling komt, mensenkinders, boeken vol kan ik er over schrijven inmiddels.
     
    Maar ik ga je niet vermoeien, ga zitten duimen dat je lekker opknapt, dat de pijn steeds minder wordt, en dat het tartaartje is blijven zitten,
     
    lieve groet,
    yvonne
     
    Sterkte!
    conny van rijn op 06-01-2012 19:44
    Hee Gehannes,
     
    Jeetje wat een gedoe allemaal zeg.
    Heel veel sterkte toegewenst hoor, en het gaat zeker helemaal goed komen.
     
    Lieve groet Conny
    Saar op 06-01-2012 22:22
    Hoi Gehannes, wat beschrijf je dat weer plastisch - zelfs in deze omstandigheden weet je nog humor tevoorschijn te toveren. Zo te lezen heb je dat van je moeder....ik vind het idee van de adventkalender erg geinig. Maar niet als het jezelf betreft natuurlijk. Brrrr.. ik moet niet denken aan die staafmixer... ik ben niet jaloers op je maar heb wel oneindig veel respect voor je. Verdrietig dat je in het ziekenhuis niet beter bent behandeld, dat heb je niet verdiend. maar gelukkig ben je thuis en heb je steeds minder paracetamol nodig en ga je je elke dag beter voelen. Beterschap lieve meid en laat je lekker verwennen!
    liefs, Sari
    scoobyenco op 07-01-2012 17:57
    Ik sluit me aan bij sari.wat heb je dit toch weer geweldig opgeschreven:)
    Al is het niet leuk hoe ze met je om zijn gegaan op die afedling:@
    Hoe is het tartaartje met puree gevallen??
    Ik hoop dat je snel minder pijn zult hebben en die staafmixer langzaam kunt begraven
    Je bent een kanjer meid!!!
    Knuf Bic
    jelleke op 07-01-2012 22:14
    Geklaag? Mens, doe niet zo zot zeg. Het is me niet niks hoor.
    Alleen ...... de volgende keer dat ik de staafmixer nodig heb zal ik er wel vreemde asociaties mee hebben.
    Doet maar rustig aan en luister naar je lijf. Moeilijk, maar aan forceren heb je niets ..... zei ze wijs. En hoe dan ook, so far so good! Ennneeehhh, als die tartaar er van boven weer uit komt ...... dan mag je er 2x van genieten. Super toch? ;-)
    musikako op 08-01-2012 11:04
    Poeh, heftig allemaal hoor! En dan denk je wat gewend te zijn...maar als het jezelf betreft is het toch anders. Doe rustig aan en take care! Groetjes, Jannet.
    Tara op 08-01-2012 16:21
    Dit was over het geheel genomen geen geweldige ervaring, hoe geinig je het ook beschrijft. Ik hoop dat, nu we een aantal dagen verder zijn, je pijn minder is, je dorst minder is en je wat kunt eten. Zag in je'ticker' dat je al 5 kg kwijt bent. Geweldig hoor. Dikke knuf Tara
    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl